Heuppijn na angst ‘Ik kan het niet volhouden’

Mijn zoon heeft altijd zo hard zijn slaap nodig en sinds de verhuizing sliep hij heel slecht. Zo slecht dat zijn ergste angst zichtbaar werd: dat de dingen niet zouden lukken en hij het niet vol zou houden.  

Die angst komt ie vaker tegen, maar nu stond er een vergrootglas op. Sporten ging niet meer, werken ging niet en het ergste voor hem: het feest voor zijn 21e verjaardag kwam in gevaar. De spanning liep op en slapen ging nog slechter.  

Natuurlijk zorgden we voor een fantastische verjaardag. Hij was zo blij. En vooral ook: opgelucht! 

De volgende dag werd hij wakker met intense pijn in zijn heup. Eerst in de ene, een

paar dagen later in de andere heup. Lopen ging niet, de pijn was immens. Hij voelde zich ellendig. Ik wist meteen: dit is celaanmaak na de angst om het niet vol te houden, het niet meer te kunnen dragen.

Want dat is precies wat heupen doen: dragen.  

Omdat hij mij en dit werk vertrouwt, kon hij het echt aannemen en voelen. Het verhaal klopte meteen voor hem. De heup kon de afgenomen cellen door de angst het niet vol te houden in de nacht meteen gaan aanvullen. En dat doet ZEER.

Operatie heupversteviging was met volle bak aan de gang, zijn lichaam deed dit volledig zelf. RUST was nodig en het proces vertrouwen. Dat deed hij. Dan maar nog een week niet sporten en werken, we zullen zien. Dag voor dag. Hierdoor rondde zijn lichaam het herstel in een week af. Zes dagen later (en na twee goede nachten slaap) liep hij zonder pijn twee keer twaalf kilometer.

Had hij zich opnieuw zorgen gemaakt – ‘ik heb steeds iets, ook dit lukt weer niet’ – dan had dit veel langer kunnen duren. Onze mind doet zoveel!   

Ik blijf me verwonderen hoe ons lichaam werkt. Je cellen luisteren naar je gedachten en reageren.  

Hóe dan? Uhm, bedenk eens dat we ontstaan zijn uit een eicel, zaadcel en aan de dans die daar ontstond, dat feestje daar.

Say no more.